  |
    |
  |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|||
 |
 |
 |
 |
|
BADANIE SEROLOGICZNE KIŁY Nazwa zwyczajowa: Odczyn Wassermanna, odczyn WR TEORETYCZNE I TECHNICZNE PODSTAWY BADANIA Wspólną cechą wszystkich badań serologicznych kiły jest wykrywanie w surowicy krwi badanego pacjenta obecności przeciwciał świadczących o zakażeniu krętkiem bladym. Odczyny serologiczne w zależności od swoistości dzieli się na klasyczne i krętkowe. Odczyny klasyczne - w metodach tych nie używa się krętków bladych jako antygenów do prowokowania określonej reakcji serologicznej. Do odczynów tych są zaliczane: dawniej wykonywane odczyny Wassermanna lub Kolmera oraz współcześnie odczyny VDRL lub USR. Dla przykładu, odczyn USR polega na tym, że specjalnie przygotowany antygen kardiolipidowy w zetknięciu z surowicą zawierającą przeciwciała (chorego na kiłę) strąca się w postaci widocznych kłaczków. Odczyny tej grupy są mało swoiste. Mogą być dodatnie np. w zapaleniu płuc, ciąży, ostrym toczniu rumieniowatym. Dlatego dla rozpoznania kiły, zwłaszcza w przypadkach wątpliwych, wykonuje się bardziej swoiste testy - odczyny krętkowe. Odczyny krętkowe - w metodach tych używa się krętków bladych jako antygenów do wywołania określonej reakcji serologicznej ze swoistymi przeciwciałami. Do tej grupy metod są zaliczane: odczyn FTA i jego odmiany: FTA ABS, IgM FTA ABS, 19S IgM FTA ABS, metoda hemaglutynacyjna TPHA, SPHA, metoda Captia syphylis oraz metoda unieruchomienia krętków bladych TPI (odczyn Nelsona). Często stosowanym z tej grupy odczynem jest odczyn FTA, który polega na tym, że użyte krętki wiążą się z przeciwciałami surowicy chorego na kiłę tworząc kompleksy, a następnie kolejne dodane przeciwciała znakowane fluoresceiną wiążą się z tymi kompleksami powodując świecenie. CZEMU SŁUŻY BADANIE? Badanie służy do wykrywania w surowicy krwi obecności przeciwciał świadczących o zakażeniu lub przebytej infekcji kiłowej. W powszechnych badaniach profilaktycznych kiły stosuje się głównie odczyn USR, rzadziej odczyny FTA lub VDRL. Do diagnostyki kiły wystarcza na ogół odczyn VDRL, FTA ABS i TPHA, wyjątkowo stosuje się inne odczyny: TPI, IgM FTA ABS, czy Captia syphylis. Do kontroli po leczeniu choroby używa się FTA, VDRL i (rzadziej) TPHA. WSKAZANIA DO WYKONANIA BADANIA
SPOSÓB PRZYGOTOWANIA DO BADANIA Nie ma specjalnych zaleceń. Nie ma bezwzględnej konieczności wykonywania wcześniej innych badań. OPIS BADANIA Patrz "Opis badania" w "Badanie krwi" w rozdziale "Badania laboratoryjne". INFORMACJE, KTÓRE NALEŻY ZGŁOSIĆ WYKONUJĄCEMU BADANIE Przed badaniem
Nie ma specjalnych zaleceń. MOŻLIWE POWIKŁANIA PO BADANIU Niewielkie krwawienie lub krwiak w miejscu wkłucia igły.
|
|
|
 |