podstawowe informacje O SKIEROWANIACH DO SPECJALISTÓW

DLA pacjentów UBEZPIECZONYCH w kasach chorych

Do większości specjalistów potrzebne jest skierowanie. Wystawia je zazwyczaj lekarz pierwszego kontaktu, zwany także lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej (poz) lub rodzinnym. Takie skierowanie może wystawić również lekarz-specjalista (zarówno do lekarza z inną, jak i taką samą specjalnością). Na skierowaniu powinna być tylko nazwa specjalności lekarza, do którego mamy się zgłosić, bez nazwiska czy nazwy przychodni. Decyzję, u jakiego lekarza lub w której przychodni będziemy się leczyć podejmujemy sami. Mamy prawo swobodnego wyboru lekarza, także lekarza-specjalisty.

Jest jeden warunek: wybrany lekarz musi mieć umowę (inaczej - kontrakt) z naszą kasą chorych. Nie jest ważne, czy przyjmuje w przychodni czy w prywatnym gabinecie - ważna jest umowa. Jeśli lekarz nie ma umowy z kasą, trzeba będzie zapłacić za wizytę. Jeśli pacjent pójdzie do lekarza bez skierowania, chociaż jest ono wymagane, wizyta również będzie płatna. W takich przypadkach kasy chorych nie zwracają poniesionych kosztów wizyt u specjalistów.

Są jednak sytuacje, w których nie potrzebujemy skierowania do specjalisty:

1. W sytuacjach nagłych: wypadku, zatrucia, urazu, stanu zagrożenia życia lub porodu, lekarz-specjalista ma obowiązek przyjąć w ramach ubezpieczenia (czyli bezpłatnie) pacjenta bez skierowania.
2. Do niektórych specjalistów w ogóle nie potrzeba skierowania. Są to:
   
   • ginekolog
   • położnik
   • stomatolog
   • dermatolog
   • wenerolog
   • onkolog
   • psychiatra
3. Istnieją grupy pacjentów, którzy - ze względu na określone choroby - chodzą bez skierowania do specjalistów te choroby leczących. Nie potrzebują skierowania:

• osoby uzależnione od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych oraz od tytoniu (do specjalistów leczących te uzależnienia)
• osoby zakażone wirusem HIV (do specjalistów leczących AIDS)
• osoby chore na gruźlicę (do specjalistów leczących gruźlicę, czyli pulmonologów)
• kombatanci - w zakresie chorób wojennych i obozowych

Istnieją dwa rodzaje skierowań do specjalistów - skierowanie na jednorazową konsultację i skierowanie na przejęcie leczenia. Skierowanie na konsultację uprawnia do jednorazowej wizyty u specjalisty - na kolejną potrzebne będzie nowe. Jeśli jednak lekarz kierujący uzna, że pacjent wymaga leczenia przez specjalistę, może wystawić skierowanie z prośbą o przejęcie leczenia. W takim przypadku idąc na następną wizytę pacjent nie potrzebuje skierowania. Aby uniknąć wątpliwości pracowników rejestracji, dobrze jest zrobić kserokopię skierowania na przejęcie leczenia i okazywać je w razie potrzeby.

>> Wakacje i ferie