LLiczne obserwacje kliniczne wskazują na to, że przyjmowanie estrogenów tuż po menopauzie zmniejsza ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej, co zważywszy na jej rozpowszechnienie wśród kobiet, ma wielkie znaczenie. W prawdzie w ostatnich latach opublikowano wyniki dwóch badań, które wykazały iż stosowanie HTZ drogą doustną niesie za sobą nieznaczny wzrost ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych. W jednym z nich (badanie HERS) po zastosowaniu HTZ (skoniugowane estrogeny końskie wraz z octanem medroksyprogesteronu) u kobiet po przebytym zawale serca obserwowano zwiększoną śmiertelność w pierwszym roku ich stosowania. Korzystne efekty obserwowano dopiero w trzecim i czwartym roku. Trzeba jednak pamiętać, że były to kobiety starsze (średnia wieku 66 lat) ze znacznie zaawansowaną miażdżycą tętnic, którym podawano doustną HTZ. Ta droga podania zwiększyła produkcję czynników zwiększających krzepliwość krwi co doprowadziło do zwiększonej śmiertelności. Badanie to dowiodło, iż u kobiet z zaawansowaną miażdżycą, HTZ nie jest w stanie zahamować lub odwrócić zaawansowanego procesu chorobowego. Być może korzystniejsze byłoby zastosowanie u nich HTZ w formie przezskórnej.
Drugie badanie przeprowadzono na kobietach zdrowych w wieku od 50 do 79 roku życia (badanie WHI). Badanie, którego średni czas obserwacji miał wynosić 8.5 lat zostało przerwane po 5.2 roku z powodu wzrostu ryzyka zachorowania na raka sutka oraz powikłań zatorowo-zakrzepowych (chorobę niedokrwienną serca, udar, zator płucny) w grupie kobiet otrzymujących skoniugowane estrogeny końskie wraz z octanem medroksyprogesteronu drogą doustną. W tym jednak badaniu zapomniano o indywidualizacji HTZ. Wszystkie kobiety, bez względu na wiek, masę ciała, czas od ostatniej miesiączki, ogólny stan zdrowia, otrzymywały taki sam schemat leczenia co w praktyce jest niedopuszczalne. Lekarz zajmujący się leczeniem menopauzy, dopasowuje rodzaj terapii i drogę jej podania w zależności od wskazań, potrzeb i oczekiwań pacjentki, biorąc pod uwagę wszystkie „za i przeciw". Należy także zauważyć, że w badaniu WHI nie badano komfortu życia kobiet stosujących HTZ co także jest bardzo ważnym aspektem oceny jakiegokolwiek leczenia.