Zatorowość płucna jest stanem niedrożności i zatrzymania krążenia krwi w tętnicy lub tętnicach płucnych wywołanym przez materiał zatorowy. Jest to poważne schorzenie będące nierzadko przyczyną zgonu. Leczenie, jeśli szybko rozpoczęte, bywa zazwyczaj efektywne. Niestety, z powodu niespecyficznych i niecharakterystycznych objawów diagnozowanie i wykrywanie tej choroby jest bardzo utrudnione.
Szacuje się, iż każdego roku w Stanach Zjednoczonych problem zatorowości płucnej dotyka około 600 000 osób, z których przeszło połowa ginie. W Polsce liczbę zgonów z powodu zatoru tętnicy płucnej ocenia się na około 45 - 50 tysięcy przypadków rocznie. Jak już wspomniano, ze względu na niespecyficzny przebieg choroba jest trudno rozpoznawalna, a względnie niemało przypadków stwierdzane jest dopiero po zgonie.
Śmiertelność z powodu ostrej zatorowości płucnej oceniana jest na 7 do 11 % przypadków . Ryzyko zgonu w grupie pacjentów o najcięższym przebiegu choroby sięga jednak nawet 30 %. Uważa się, iż choroba jest przyczyną około 10 % wszystkich zgonów do których dochodzi w szpitalach.
Schorzenie ma tendencję do nawracania. U około 60 % pacjentów z potwierdzonym pierwszym incydentem zatorowości ponownie stwierdza się w bliższym lub dalszym okresie czasu cechy choroby.
